Organiseer met ons de IDleaks Awards 2017

Inmiddels bemind en berucht en afgelopen juli voor de tweede keer georganiseerd in Pakhuis de Zwijger: de IDleaks Awards. Heb jij net als wij hart voor ontwikkelingssamenwerking en wil je een bijdrage leveren aan de belangrijke discussie over het effect van campagnefilmpjes? Help dan mee met de organisatie van de IDleaks Awards 2017 en bekijk hieronder de vacatures!

IDleaks Awards

De IDleaks Awards belonen ontwikkelingsorganisaties met een prijs voor goede voorbeelden van genuanceerde en menswaardige communicatie. Daarmee willen we andere organisaties stimuleren dit voorbeeld te volgen. Op lange termijn beoogt IDleaks eenzijdige beeldvorming en stereotypering over ontwikkelingslanden, haar inwoners en ontwikkelingssamenwerking voorgoed uit te bannen.

IDleaks is per half januari 2017 op zoek naar nieuwe leden voor de organisatie van de IDleaks Awards, die in september 2017 zullen plaatsvinden.

Wil jij bijdragen aan betere communicatie en lijkt het je leuk dit te combineren met het organiseren van een spetterend evenement? Wacht dan niet langer en reageer om een van onderstaande rollen te vervullen!

  1. Contactpersoon voor deelnemende organisaties
  2. Programma Coordinator en contactpersoon voor vernieuwende sprekers
  3. Communicatie en PR koning(in)
  4. Marketing, Acquisitie en Fondsenwerver
  5. Tech-savvy voor bijvoorbeeld filmpje(s), presentatie Pakhuis en overige promotie

Goed om te weten

  • Het is een (onbetaalde) vrijwilligersfunctie.
  • Verwachte tijdsinvestering is ongeveer 4 uur per week, afhankelijk van de functie en rolverdeling wat pieken en de maand voor de Awards wellicht een iets grotere inspanning.
  • Affiniteit met en kennis van ontwikkelingssamenwerking is een basisvoorwaarde. Heb jij ook nog eens ervaring met beeldvorming? Grote pre!
  • Voor vragen en advies kun je altijd terecht bij de IDleaks Awards-coach die vorig jaar het evenement mede organiseerde.

Wat levert het jou op?

  • Ervaring binnen de ontwikkelingssector, voornamelijk in communicatie en organisatie
  • Ruimere kennis over het belang en effect van beeldvorming
  • Een nieuw groot netwerk van jonge en ervaren professionals met wie je ideeen en tips kunt uitwisselen
  • Een mooie tijd met borrels, etentjes en gezellige vergaderingen!

Interesse?

Stuur een korte motivatie en je CV naar Ilona Domanska: i.o.domanska[at]gmail.com.
Ook voor vragen kun je bij Ilona terecht. We kijken uit naar je reactie!

IDleaks Awards 2015 paneldiscussie

Framing development: Hoe breng je een steeds complexer wordende wereld in beeld?

Sommige problemen zijn zo complex dat ze niet alleen moeilijk op te lossen zijn maar vaak zelfs niet eens eenvoudig zijn vast te stellen, dit zijn zogeheten ‘wicked problems’. Eerder bogen experts zich in de Wicked Problems Plaza al over de Global Goals en afgelopen vrijdag was het thema beeldvorming aan de beurt. In aanloop naar de IDleaks Awards die vanavond plaatsvinden namen experts dit thema onder de loep met hart, hoofd en handen. “Ontwikkelingssamenwerking is zo complex, daar hoort geen eenduidig en eenzijdig beeld bij.”

De wereld lijkt steeds kleiner te worden en we krijgen steeds beter mee wat er aan de andere kant van de aardbol gebeurt. Van een buurmeisje dat vrijwilligerswerk doet in Kenia en foto’s met donkere kindjes op instagram zet, of bekende Nederlanders die middels een tv campagne geld inzamelen voor het goede doel: beelden over landen in ontwikkeling flitsen voor bij op onze (social) media. Maar geven deze berichten wel een goed beeld van wat er in ontwikkelingslanden speelt? Hoe breng je aan de ene kant de noodzaak van ontwikkelingssamenwerking over, maar laat je ook de positieve ontwikkelingen en nuance zien van dat verhaal? Op vrijdag 1 juli gingen 15 professionals en experts op het gebied van beeldvorming met deze vraag aan de slag tijdens de Wicked Problem Plaza: Framing development.

Het is echt een wicked problem

In aanloop naar de IDleaks Awards die morgenavond in het Pakhuis de Zwijger plaatsvindt, organiseerde Partnerships Resource Centre in samenwerking met IDleaks een sessie om zowel dieper na te denken over de onderliggende dilemma’s van de beeldvorming over ontwikkelingssamenwerking als tot mogelijke oplossingsrichtingen en inspirerende ideeën te komen. Om dit te faciliteren wordt er gebruik gemaakt van de Wicked Problems Plaza (WPP) methodiek, een wetenschappelijke methode die gebruik maakt van 4 spaces waarin deelnemers hoofd, hart en handen gebruiken om op een andere manier met dit onderwerp bezig te zijn. In de WPP buigen mensen zich vanuit verschillende sectoren, organisaties en dus perspectieven zich over een bepaald onderwerp. Wat zien zij als het (grootste) probleem en hoe denken zijn dat de ideale situatie eruit ziet?


csm_WPP_Logo_ea9c51f657Wicked Problems plaza

De Wicked Problems Plaza is een wetenschappelijke methodiek die gebruik maakt van 4 spaces waarin deelnemers hoofd, hart en handen gebruiken om op een andere manier met dit onderwerp bezig te zijn. De 15 deelnemers komen uit alle sectoren en bieden zo een 360-graden perspectief op het probleem en mogelijke oplossingsrichtingen. Zie voor meer informatie de website van het Partnership Resource Centre.


Aan het begin van de sessie werden de deelnemers uitgedaagd om het beeld van ontwikkelingssamenwerking uit te beelden middels bewegingen en geluid om zo een overzicht te krijgen hoe het huidige beeld er uit ziet. De bekende clichés kwamen voorbij, zoals hulpeloze, bedelende kinderen, de paternalistische aai over de bol en geld dat over de balk werd gesmeten. Toen de deelnemers werd gevraagd om uit te beelden hoe het beeld er volgens hen uit moest zien bleek dit toch een stuk lastiger dan gedacht: “ Ontwikkelingssamenwerking is zo complex, daar hoort geen eenduidig en eenzijdig beeld bij.” Juist de combinatie aan beelden geeft volgens de deelnemers nuance en het is vooral belangrijk dat er realistisch wordt gecommuniceerd. ”We moeten als sector communiceren over wat we echt doen in plaats van we zouden willen of moeten doen.”

We zijn een angstgedreven omgeving aan het worden

Een andere belangrijke ontwikkeling is de veranderende samenleving met een steeds kritisch wordend publiek en een verder groeiend cynisme over buitenlandpolitiek en ontwikkelingssamenwerking. Zoals een deelnemer opmerkt:” Angst voor de grote boze buitenwereld moet doorbroken worden. We zijn een angstgedreven omgeving aan het worden, maar moeten meer in kansen denken. Nederland is een ontzettend welvarend, bloeiend land, maar we doen alsof we aan de afgrond staan.” In de interest space kwamen nog meer van deze dilemma’s naar voren en bleek keer op hoe lastig is om de beelden die mensen hebben over ontwikkelingssamenwerking te weerleggen. Door het delen van persoonlijke verhalen in de equity space namen deelnemers de rust en reflectie om terug te gaan naar het moment waarop zij inzagen dat beeldvorming belangrijk (voor hen) was. Bij sommigen begon dat al in hun jeugd en/of opvoeding, bij de ander tijdens een verre reis. Maar ook in het dagelijkse werk voelen de deelnemers de urgentie om te werken aan meer diversiteit in de beeldvorming over ontwikkelingssamenwerking.

Tot slot werden er ‘idiote ideeën’ bedacht om op een innovatieve, out-of- the box manier verder aan dit probleem te werken. Zo pitchte een groep het idee om een ‘mockumentary’ te maken van het dagelijks werk bij een ontwikkelingsorganisatie, met flink veel humor. Een ander opperde om ontwikkelingsorganisaties vaker samen te laten communiceren over gedeelde kwesties; zoals bij Giro555-acties. Of moet er een Keuringsdienst van Waarde komen die gaat checken of je voor 3 euro echt een kind kunt redden? Discussies volgden over fondsenwerving en de vraag of communicatie naast een ‘middel’ ook een ‘doel’ is. Hoe kun je je organisatie ‘reframen’ ipv alleen je ‘message’? “Ondanks dat het heel complex is probeer ik zelf, vanuit mijn eigen organisatie een verschil in te maken door heldere keuzes te maken en een realistisch beeld te laten zien. Het zou fijn zijn als meerdere organisaties dit zouden doen.”

De Wicked Problems Plaza sessie over beeldvorming is georganiseerd door het Partnerships Resource Centre, deze keer in samenwerking met IDleaks. Vanavond wordt er tijdens de IDleaks Awards verder gepraat over de kwestie van de beeldvorming van ontwikkelingssamenwerking. Wil je ook aan de discussie bijdragen, meld je dan nu aan op de website van Pakhuis de Zwijger.

 

Even voorstellen: spreker Rianne van Asperen

Rianne van Asperen is coördinator Wicked Problems Plaza (WPP) vanuit het Partnerships Resource Centre. Ze organiseert, faciliteert en onderzoekt WPP sessies rondom Wicked Problems en Global Goals. Het WPP is een van de instrumenten waarmee het Partnerships Resource Centre de brug slaat tussen wetenschap en praktijk en bijdraagt aan partnerschappen voor duurzame ontwikkeling.

 

Even voorstellen: moderator Marina Diboma

Na haar middelbare school, verhuisde Marina Diboma naar Nederland. Ze studeerde aan de UvA, Amsterdam Business School. Als private sector en business development specialist heeft Marina een passie voor het bouwen van bruggen tussen mensen en organisaties. In een tijd waarin de wereld en Afrika in het bijzonder wordt geconfronteerd met precaire tijden, slaagt ze er in om het Nederlandse bedrijfsleven te stimuleren om op het Afrikaanse continent actief te zijn. Zij is ervan overtuigd dat de ontwikkeling van Afrika er zal komen door economische samenwerking, investeringen en het scheppen van een zakelijk ecosysteem. Marina is ook bezig met andere initiatieven zoals African Young Professionals Network, Africa 2.0 NL en haar modebedrijf Bilama Fashion. Ze is ook de medeoprichter van een online talkshow genaamd Business Safari TV over zaken doen in en met Afrika. Begin 2016 werd Marina voorgedragen voor het Dream Team Ontwikkelingssamenwerking 2015 door het online magazine Vice Versa.

Wat is voor jou persoonlijk het meest positieve/ negatieve effect van beeldvorming over ontwikkelingssamenwerking?

Ontwikkelingssamenwerking  wordt nog steeds sterk gekoppeld aan hulp van het Westen  aan ontwikkelingslanden. Die ontwikkelingslanden zouden moeten gepresenteerd worden vanuit hun krachten (cultuur, de mensen, natuur), potentieel (met name economische potentieel) niet met beelden over geweld, honger, ziektes… Ontwikkeling ontstaat met dank aan partnerschappen waarbij alle betrokkenen beter van worden op lange termijn.  Hulp heeft nooit tot welvaart geleid. De handen die hulp ontvangen zijn ook hard nodig om te werken. Hoe kunnen mensen aan hun ontwikkeling werken als hun handen aan het ontvangen zijn?

Even voorstellen: jurylid Ayaan Abukar

Ayaan Abukar is politicoloog en expert op het gebied van veiligheid en migratie. Ze is columnist en programmacoördinator bij vakblad Vice Versa.

Welk beeld heeft op jou grote impact gehad? Ben je daardoor anders over dingen gaan denken dan daarvoor?

De beeldvorming over het Afrikaanse continent heeft me in het algemeen vaak verbaasd. Het viel me altijd op dat Afrika tot de verbeelding spreekt. Of het nou de clichébeelden zijn van het verloren continent, of bepaalde beelden uit het landschap of de mensen. De meeste beelden zijn eenzijdig en benadrukken een fantasie die Europeanen hebben over Afrika, dat van het exotische Afrika. De verschillen, pluriformiteit en rijkdom van de 54 landen komen weinig aan bod.
De beeldvorming over ontwikkelingssamenwerking is gelukkig verbeterd in afgelopen jaren. Echter heerst er nog steeds een vorm van gemakzucht wanneer men over Afrika spreekt. Het is makkelijker om een hongerig kind te filmen dan een genuanceerd verhaal te vertellen over het probleem. De boodschap is vaak ook te simpel (geef ons geld en we lossen het op). Dat is schadelijk voor het draagvlak van ontwikkelingssamenwerking. Zelfs het woord ontwikkelingssamenwerking impliceert dat er sprake is van onderontwikkeling en het zijn meestal westerse ngo’s en vrijwilligers die ‘het gaan oplossen’. Deze benadering moet anders ingevuld worden.  Gelijkwaardigheid moet het uitgangspunt zijn, problemen toelichten maar mensen niet beperken tot een object. Dat is niet altijd makkelijk maar heel essentieel voor de lange termijn.

Wat is voor jou persoonlijk het meest positieve/ negatieve effect van beeldvorming over ontwikkelingssamenwerking?

Het meest negatieve effect van beeldvorming is dat naties en landen gereduceerd worden tot een bepaald aspect van hun problemen of identiteit. Op deze manier wordt tevens een vicieuze cirkel gecreëerd waarin alleen de problemen benadrukt worden en niet de vooruitgang.

Even voorstellen: jurylid Johannes von Engelhardt

Johannes von Engelhardt is is promovendus en doet onderzoek naar reacties op mediabeelden van humanitaire rampen. Daarnaast werkt hij als freelancer voor verschillende ontwikkelingsorganisaties.

Welk beeld heeft op jou grote impact gehad? Ben je daardoor anders over dingen gaan denken dan daarvoor?

Dit is een moeilijke vraag. Er zijn uiteraard veel beelden die je niet vergeet. Iconografische beelden zoals dat van het stervende Sudanese kindje uit 1993 van Kevin Carter of van het aangespoelde lichaampje van Alan Kurdi vorig jaar. Maar ook enkele minder bekende foto’s van menselijk leed staan mij erg bij, vooral uit Haïti in 2010 en uit vluchtelingenkamp Dadaab tijdens de voedselcrisis 2011. Allemaal beelden die je spontaan aangrijpen, maar die je vooral telkens weer confronteren met het feit dat het alleen ‘heel erg vinden’ er geheel niet toe doet.

Wat is voor jou persoonlijk het meest positieve/ negatieve effect van beeldvorming over ontwikkelingssamenwerking?

We hebben de afgelopen 10-20 jaar een belangrijke verschuiving gezien, weg van de zielige slachtoffers en van de hongerbuikjes. Ook al is dit geenszins een lineair proces zonder horten of stoten, de steeds grotere nadruk op agency en op veerkracht is onmiskenbaar. Dat is zonder meer een positieve ontwikkeling. Tegelijkertijd ben ik ervan overtuigd dat juist ook het schrijnende individuele leed van extreme armoede zichtbaar gemaakt moet worden, evenals de complexiteit en de dilemma’s binnen de moderne ontwikkelingssamenwerking. Het ligt voor de hand dat dit enorm veel vraagt van humanitaire communicatie, maar ook – en niet in de laatste plaats – van het publiek.

Even voorstellen: jurylid Kiza Magendane

Kiza Magendane is student politicologie, publicist en sociale ondernemer. Hij is oprichter van African Students United, het platform voor Afrikaanse studenten in Amsterdam. Als schrijver is hij verbonden aan OneWorld en de Afrikablog van de Volkskrant. Zijn werk verscheen o.a in Trouw en de Volkskrant.

Wat is volgens jou het effect van beeldvorming op ontwikkelingssamenwerking?

Het effect van beeldvorming in ontwikkelingssamenwerking is dat het beïnvloedt hoe wij anderen benaderen. Het is naast media een krachtige instrument om de wereld van daar met ons te verbinden. en dat heeft invloed op onderlinge verhouding en waardering.
Wat valt jou op als je kijkt naar campagne-uitingen van ontwikkelingsorganisaties?
Twee dingen: dat organisaties vaak naast elkaar hele verschillende uitingen gebruiken die zowel heel goed als heel slecht kunnen zijn. En ook dat kritisch soms aan dovemansoren is gericht. Soms denk ik wel eens: twee jaar later en nog niets geleerd?

IDleaks Awards – Wie winnen de Hoogvlieger en de Vlieg In Het Oog-Award?

Op 5 juli is het zover: de uitreiking van de IDleaks Awards 2016. Tijdens dit spetterende avondprogramma maakt IDleaks bekend welke hulporganisatie dit jaar het beste en het slechtste campagnefilmpje de wereld in stuurde. De avond staat geheel in het teken van genuanceerde communicatie over ontwikkelingssamenwerking. Juist nu is deze discussie actueel, want recente campagnes over hongersnood in Afrika roepen vragen op: ‘Is er in al die jaren dan niets veranderd daar?’

Afgelopen maand was er geen ontkomen aan de ‘hongersnood in Afrika’. Het Rode Kruis en andere hulporganisaties luidden de noodklok en startten campagnes voor de droogte die ontstond in delen van Afrika ten gevolge van El Niño. Sommige campagnebeelden deden sterk denken aan de berichtgeving over de hongersnoodramp in Ethiopië in 1984: mensen op de vlucht, mislukte oogsten en uitgemergelde Afrikaanse kinderen. Was er dan niets veranderd in Afrika? Zo schrijft Bram Vermeulen in het NRC dat de campagne teruggrijpt op het aloude clichébeeld: “Afrika, alsof het een land is, moet weer eens gered worden door wit medeleven.”

Campagnefilmpjes van ontwikkelingsorganisaties dragen in grote mate bij aan het beeld dat de Nederlandse burger heeft van ontwikkelingssamenwerking en hebben daarmee een belangrijke invloed op het draagvlak in de samenleving voor maatschappelijke problemen. Ontwikkelingsorganisaties beroepen zich hierbij op de noodzaak fondsen te werven voor het werk dat ze doen. Werk dat overigens vaak weinig te maken heeft met de simplistische boodschap die in fondsenwervende campagnes voor het voetlicht wordt gebracht – “doneer 3 euro en red het leven van dit kind”.

Catch 22 valt te doorbreken

Op korte termijn zorgt zo’n benadering wellicht voor broodnodige inkomsten, maar door het gebrek aan contextualiseren, discussie en nuance voedt dit op langere termijn het cynisme en de geefmoeheid van het bredere publiek. Ook lopen ontwikkelingslanden reputatieschade op en raakt het investeringsklimaat van landen in ontwikkeling aangetast. Een land als Ethiopië ervaart nog altijd de negatieve consequenties van het imago dat de “Live Aid”-campagne in 1984 neerzette, waardoor bedrijven zich maar moeilijk laten overtuigen te investeren in het land.

Communiceren over ontwikkelingssamenwerking lijkt daarmee een ‘Catch 22’; aan de ene kant moet er geld opgehaald worden om actuele problemen op te lossen, maar aan de andere kant draagt ongenuanceerde communicatie juist bij aan het verergeren van deze problematiek. Toch kunnen we deze vicieuze cirkel doorbreken door samen na te denken over nieuwe vormen van communicatie die respectvol zijn en recht doen aan de complexiteit van werken in noodsituaties.

De IDleaks Awards: kritisch en constructief

Daarom organiseert IDleaks op 5 juli 2015 in Pakhuis de Zwijger de IDleaks Awards, een avondvullend programma waarin de Hoogvlieger Award en de Vlieg in Het Oog Award worden uitgereikt. Organisaties met inspirerende campagnes worden beloond met de Hoogvlieger Award en campagnes die stereotypes in zetten om fondsen te werven verdienen de Vlieg in ’t Oog Award. Ons doel is hulporganisaties aan te moedigen zowel kritisch als constructief na te denken over het effect dat hun manier van communiceren heeft op hun publiek.

Van 1 juni t/m 1 juli kan er door het publiek gestemd worden op de genomineerde filmpjes op idleaks.nl/awards. Vorig jaar werd dit massaal gedaan en werden de filmpjes maar liefst 35.000 keer bekeken.

Juryleden

Ook wordt er een award uitgereikt door een jury van deskundigen. De jury zal dit jaar bestaan uit:

  • Kiza Magendane is student politicologie, publicist en oprichter van African Students United (ASU). Hij is blogger en schrijver voor o.a. OneWorld. Kiza komt uit Congo en woont sinds 2007 in Nederland.
  • Johannes von Engelhardt is promovendus en doet onderzoek naar reacties op mediabeelden van humanitaire rampen. Daarnaast werkt hij als freelancer voor verschillende ontwikkelingsorganisaties.
  • Ayaan Abukar is een Somalisch-Nederlandse politicologe en columniste bij vakblad Vice Versa. Zij verdiept zich onder meer in migratie- en veiligheidsvraagstukken.
  • Inge Hermann is Associate lector Ethics & Tourism aan de Saxion University of Applied Sciences. Ze doet onderzoek naar de groeiende populariteit van morele(re) vormen van toerisme, specifiek de opkomst van het tussenjaar (gap year) en vrijwilligerstoerisme (voluntourism) onder jongeren.

IDleaks, een platform voor ontwikkelingsprofessionals, journalisten, studenten en andere in ontwikkelingssamenwerking geïnteresseerden. Elk jaar organiseert de organisatie de IDleaks Awards, gebaseerd de Golden & Rusty Radiator Awards uit Noorwegen. De prijs wordt uitgereikt op basis van het oordeel van een vakjury en publiek. Naast de uitreiking van de IDleaks Awards treden diversen gasten op. De avond wordt georganiseerd in samenwerking met OneWorld en Pakhuis de Zwijger.

Even voorstellen: spreker Beri Shalmashi

Nu de IDleaks Awards dichterbij komen, wordt het tijd de sprekers aan jullie voor te stellen! Vandaag afl. 1: Beri Shalmashi.

Beri Shalmashi is publicist en filmmaker. Haar roots liggen in Iraans Koerdistan. Zij studeerde in 2008 af aan de Nederlandse Film Academie en werd in 2010 samen met Sanne Vogel genomineerd voor een Gouden Kalf voor hun televisiefilm ‘Mama’. Daarna werkte en woonde Beri afwisselend in Amsterdam, Los Angeles en Caïro, voor zij zich in Erbil vestigde – tot IS te dichtbij kwam. Shalmashi schrijft regelmatig voor Vonk in de Volkskrant en werkt momenteel aan diverse films die zich afspelen in Iraaks Koerdistan, met als decor de huidige oorlog tegen IS.

Beri ShalmashiDe IDleaks Awards gaan om beeldvorming. Welk beeld heeft op jou grote impact gehad?
Het was de zomer van 2014 en ik reed in een taxi van de ene naar de andere stad in Iraaks Koerdistan. Die dag was IS plaatsen rondom Kirkoek binnen gevallen, en de weg daarvandaan was gevuld met auto’s met mensen die net de hel op aarde in de ogen hadden gekeken. Ze droegen dekens en benzine bij zich. Kinderen in achterbakken staarden angstig voor zich uit. Geen idee waar ze over tien minuten, een dag of een jaar terecht zouden komen.

Wat is voor jou persoonlijk het meest positieve/ negatieve effect van beeldvorming over ontwikkelingssamenwerking?
Om bijvoorbeeld geld in te zamelen, is het soms noodzaak om te laten zien hoe slecht mensen het hebben. Maar dat je bijvoorbeeld arm bent of op de vlucht moet vanwege oorlog, betekent niet dat je minder bent dan een ander. Je hebt minder middelen, maar dat maakt je niet minder waard.

IDleaks Awards 2015 paneldiscussie

Vacatures voor de organisatie van de IDleaks Awards 2016!

Herinner jij je de IDleaks Awards van vorig jaar? Heb jij hart voor ontwikkelingssamenwerking en wil je een bijdrage leveren aan de discussie over beelden en tekst? Help dan mee met de organisatie van de IDleaks Awards 2016! Hieronder vind je de vacatures.

IDleaks Awards

De IDleaks Awards belonen ontwikkelingsorganisaties met een prijs voor goede voorbeelden van genuanceerde en menswaardige communicatie. Daarmee willen we andere organisaties stimuleren dit voorbeeld te volgen. Op lange termijn beoogt IDleaks hiermee eenzijdige beeldvorming en stereotypes over ontwikkelingssamenwerking voorgoed uit te bannen.

IDleaks is per 1 februari 2016 op zoek naar nieuwe leden voor de organisatie van de IDleaks Awards 2016. Dit evenement vindt in juni plaats.

Wil jij bijdragen aan betere communicatie en lijkt het je leuk dit te combineren met het organiseren van een spetterend evenement? Reageer dan nu om één van onderstaande rollen te vervullen!

  1. Contactpersoon voor deelnemende organisaties
  2. Coördinator programmering en contactpersoon voor vernieuwende sprekers
  3. Communicatie/ PR: sociale media, pers en studieverenigingen
  4. Fondsenwerver
  5. Tech-savvy voor het promotiefilmpje en een spannende presentatie (slides maken in Keynote)

Goed om te weten

  • Het is een (onbetaalde) vrijwilligersfunctie.
  • Verwachte tijdsinvestering is ongeveer 4 uur per week, de maand vóór de Awards wellicht wat meer
  • Affiniteit met en kennis van ontwikkelingssamenwerking is een basisvoorwaarde. Goede ideeën zijn een voordeel!
  • Voor vragen en advies kun je altijd terecht bij de IDleaks Awards-coach die vorig jaar het evenement mede organiseerde.

Wat levert het jou op?

  • Ervaring binnen de ontwikkelingssector, voornamelijk in communicatie en organisatie
  • Een nieuw netwerk van jonge en ervaren professionals met wie je ideeën en tips kunt uitwisselen
  • Plezier met borrels, etentjes en gezellige vergaderingen!

Interesse?

Neem contact op met jannekefloornijmeijer[at]gmail.com.

Heb je nog vragen? Zet ze op de mail of laat je telefoonnummer achter en je wordt teruggebeld. We kijken uit naar je reactie!